Mayorka (Mallorca) Adası

 

İspanya'nın güneyinde, Akdeniz'deki Balear Takımadalarının en büyüğü ve merkezi Mayorka Adası 3640 kilometrekare büyüklükte, yani İstanbul ilinin %60'ı kadardır. Nüfusu 600.000 civarındadır. Ancak, yaz aylarında birkaç katına çıkabilmektedir. Deniz mevsiminde hafta sonlarında irili ufaklı 1000 kadar uçağın indiğini söylediler. Zaten en önemli geçim kaynağı turizm. Adanın tüm yaşamı buna endekslenmiş.

Gemimiz güneybatıdaki Palma Limanı'na yanaştı. Burası aynı zamanda adanın merkezi ve takımadaların en büyük kenti. Liman küçük, çok bakımlı. Diğer adalara düzenli seferler yapan gemilerle dolu. Marinası büyük ve dopdolu.

Otobüsümüz 8-10 dakika kadar tek bir ağaç hatta tek bir ot bile bulunmayan, peribacalarını andıran volkanik bir arazide yol aldıktan sonra adanın batısını doğuya bağlayan otoyola çıktı. Yolun iki tarafı düzlük. Ekili yerler çok. Bol miktarda rüzgar pervaneleri var. İklim çok kurak. Sulama ancak yeraltı kaynaklarından yapılabiliyor. Rüzgar gücünden yararlanarak bu suları çıkarıp sulamada ve günlük ihtiyaçlarında kullanıyorlar. Az miktarda turfanda sebze, meyve, badem, incir, zeytin yetiştiriliyor. Konservecilik, deri, cam ve mobilya sanayii de küöük çapta. Ancak herşey turizm için. Yılda yaklaşık 25 milyon turist adanın zenginliğini sağlıyor.

Bir saat kadar süren bir yolculuktan sonra güneydoğuda büyükçe bir şehir Manacor'dayız. Tipik bir Akdeniz şehri. Daracık sokaklar, küçük beyaz evler, renkli çatılar, tektük konaklar, irili ufaklı çok sayıda oteller ve lokantalar, turistik eşya dükkanları. 15 dakika sonra da Porto Kristo Limanı ve sahil köyünden geçerek Drach Mağarası'na geldik. Bir doğa harikası. Çok zevkli ve bilgili ellerle düzenlenmiş. Sarkıtlar ve dikitleri mükemmel ışıklandırılmış. Çok büyük, çok zevkli bir doğulu gelin odası gibi. Çevremizi hayranlıkla seyrederek 20-25 dakika 60 metre dibe indik. Burada 80-100 metre kadar aydınlatılmış kıyısı olan bir göl var. Gerisi karanlık. Gölün büyüklüğü konusunda tam bir fikir edinemiyoruz. Kıyıdan geriye doğru yükselen bir amfi-platformda basit tahta banklar var. Tüm gezenler oraya yerleştirildik ve birden ışıklar söndü. Zifiri karanlık...Biraz sonra, göl üzerinde sarkıtların derinliklerinden ışıklar belirdi. Yavaş yavaş ve çoğalarak kıyıya, seyircilere yaklaşırken Klavsen, Viyolonsel ve Keman üçlüsünün nefis ve nefes kesen müziği başladı. Işıklar biraz daha çoğalınca gölde birer kuğu, birer balerin gibi süzülen üç sandal göründü. Ön sandaldaki Klavsen, Viyolonsel ve Keman, sanki müziği yapıyormuş gibiydiler. 10-15 dakika süren gösteri sandalların geldikleri gibi ahenkle yokolmaları ile sona erdi. Daha sonra aynı sandallar, turistleri gölün bir köşesinden diğer köşesine çıkış merdivenlerine taşıdılar.

 

Dönüşte bir inci fabrikasına gittik. Ada çevresindeki yataklarda yetiştirilen inciler herhalde çok minik ve ticari değerleri de çok az olmalı ki, fabrikada göremediğimiz bir yöntemle önce toz, sonra da 30-35 cm'lik dikdörtgen çubuklar haline getiriliyor. Gezdiğimiz atölyelerde bu çubuklar özel tornalarda boy boy yuvarlak inci taneleri haline getirilip deliniyor. Daha sonra da işlenip, yüzük, küpe, bilezik, kolye yapılıyor. Fiyatları fazla değil. 14 ayar altın üzerine bir sıra inci ile yapılmış bileziğin fiyatı 99 euro.

 

Adaya hakim olan deniz ve güneş turizmi. İspanyolların ve birçok Avrupa ülkesi halkının yazlık evleri var burada.Tarihi eser olarak Palma kıyısında Endülüs Emevileri'nden kalma toprak renkli kale var. Kaledeki eski evlerin ve yapıların tamamı otel, lokanta ve turistik eşya dükkanı. Herşey çok pahalı. Fiyatlar Türkiye'nin 3-4 katı. Çok enteresan, çok zevkli şeyler de bulamıyorsunuz.

 

Ziya Özdoğan