Yazar okunmak için yazmaz… Çok iddialı de?il mi? Ama gerçek…
Payla?makt?r… dü?ünceleri, duyguları payla??labilir hale getirmektir amac?… süzülür parmaklarından kelimeler doyumsuzca… . umarsızlıkla… . okunmak, onaylanmak de?ildir amac?…

onun doğruları doğru olmad?kları gibi gerçek de olmayabilirler ama o yazmak için do?mu?tur… yazarak büyümekte ve büyüdükçe ö?renmektedir… Onun için sınır yoktur…

T?pk? bir kadın?n severken sadece sevmeyi amaçlad??? ve sevgi u?runa de?me babayi?idi utandıracak kadar cesurca sınır tan?mad???, canının ac?masından ürkmedi?i gibi bir yazarın da amac? bedeli ne olursa olsun sadece ve sadece yazmakt?r… Yazd?kça derinle?ir dünyası… geni?ler ufku… . yazd?kça kaybolur duyguların, hayallerin denizlerinde…
T?pk? bir kadın?n sevdikçe yüceldi?i ve kendini daha bir kadın, daha da bir insan gibi hissetmesi gibi… sevdikçe ço?ar kadın… . sevdikçe büyür her yeni aşkta…

Çünkü o sevmeyi sever… sevgiye dair her şeyi sever… sevmek için do?mu?tur kadın… ister bir anne isterse bir sevgili ya da dost olsun… sevgi yuma??dır kadın…
Sorar zaman zaman kendine sevmek mi sevilmek mi diye… . sevilmek ne kadar cazip gelse de aslında kadın sevilmese de sevmenin hazz? ile bir ömür boyu yetecek kadar can suyuna sahip olabilir. kendine ve sevgisine sı?ınıp kendi ruhuna sar?lmasını bilir kadın… yalnızlık hele de som yalnızlık zaman zaman onu yorsa da onunla ba? etmeyi de bilir kadın…
Ayr?lıklar, incinmi?likler,geride kalanlar ac?dır… akar yüre?inde sız?m sız?m ama kadın kadındır i?te… sever sevmeyi…
Sevgi yuma??dır kadın…