Fakir Baykurt’un dönem arkada?? ve memleketlisi Ahmet Kurban’?n kendi kaleminden yaşam öyküsünü yayınlamaya devam ediyoruz. Bir Köy Enstitüsü hikayesi:

Fakat 1. sınıf bana basit geliyor, tatmin etmiyordu.Birle?tirilmi? sınıfların okutulduşu bir okul olması benim i?ime yarıyordu.Ö?retmen di?er sınıflara ders anlat?rken ben can kula??yla dinliyor ve bazı notlar alıyordum.

Özellikle matematik derslerine ilgi duyuyor, derse i?tirak ediyordum.Problemleri a?abey ve ablalardan önce çözüp ö?retmene gösteriyordum.Bu çalı?mamla ö?retmenin takdirini kazanırken üst sınıflardakilerin de antipatisini kazand???mın fark?ndayd?m. Çünkü zaman zaman tenefüslerde ya da okul dışında büyük sınıftaki a?abeylerden dayak yiyor, tehditler alıyordum.

Onları daha çok k?zdırmamak ya da karşıma almamak için bu rahatsızlı??mı ö?retmene de söylemiyordum.Zaman geçtikçe ö?retmenim bu durumun fark?na varmı? olacakki beni oyalay?c? önlemler almaya başladı. Örn; 1. sınıf kümeler 6’?ar kişiden oluşuyordu.Beni hem sınıf başkan? hem de bir kümenin başkanlı?ını verdi.Her ak?am birimizin evinde toplanıyor, ders çalı?ıyorduk. Benim kümedeki arkada?lar hep k?z olduşundan e?lenceye çok düşkündüler. Dü?ünlerde beni de kandırıp e?lencelere götürüyorlard?. Bu yüzden ö?retmenimden azarlar i?ittim hatta tokatlar yedim.

?lkokul 4. sınıfa kadar bu böyle devam etti. 4. sınıfta bu duruma ben isyan ettim.K?zlarla ayn? kümede çalı?mayaca??mı, ?ayet ö?retmen ?srar ederse okula gitmeyece?imi söyledim. Ö?retmen benim bu isyanımı anlad? ve k?zlar kümesinden ay?rd?.Böylece ba?ar?larım bir kat daha artt?.Ö?retmenim de sürekli beni köy enstitülerine girmem için hazırlad?.Kendisi de bir köy enstitüsü mezunuydu. ?lkokulu bitirdim.Art?k köy enstitüsü sınavlarına manen hazırd?m.

S?nav gününden bir gün önce köyümüzden 4 arkada? üç saatlik yolu yaya yürüyerek ilçemiz Ye?ilova’ya gittik.( O zaman ula??m olanakları hemen hemen hiç yoktu. ) Fakat sınav bir başka ilçede yani Tefenni’de olacakmı?. O zamanlarda ula??m çok zay?f olduşundan ilçemizin sınav sorumlusu maarif memuru Karamanlı’ya gitmekte olan bir kamyona bindirdi. Yan?mıza da rehber olarak bir e?itmeni görevlendirdi. Ya?amımda ilk kez ilçeyi o gün görüyor, motorlu bir araca ilk kez biniyordum.

Ak?müstü Karamanlı kasabasına vard?k. Ye?ilova ilçe köylerinden 20-25 çocuktuk.Hiç birimizin otelde yatacak , lokantada yiyecek kadar parası yoktu. Ba??mızdaki e?itmen bunu bildi?i için bir cami imamına rica etmi? ve caminin anahtarını almı?. Ak?am camideki kilimlere sarınıp yatt?k. Sabahleyin insanlar namaza geldiklerinde uyand?k. Yaya olarak sınava girece?imiz Tefenni ilçesinin yolunu tuttuk. O zamanlar yollar asfalt de?il çak?l ve kum karşı?mı malzeme dökülmü? steplize yoldu. Çoşumuzun ayakkab?sı da yoktu. Onlardan birisi de bendim. Bir saat sonra Tefenni’ye vard?k. Açt?k ve yorgunduk. ?lçeye girdiğimizde ilkokul ö?retmenimizle karşıla?t?k. Hepimizin yanaklarını ok?ad?, öptü. E?itmen durumumuzu anlatt?.

Ö?retmenimiz’ Aç ay? oynamaz. Bu çocuklar aç aç?na sınava giremez. ‘ deyip bizbirlokantaya götürdü. Lokantac?ya ‘ çocuklar kaç porsiyon çorba içerlerse benim hesaba yazarsın ‘ deyip
Görev yerine gitti. K?tlıktan çıkmı? gibi acele acele çorbaları ka??klad?k. Bilmiyorum di?er arkada?lar kaç porsiyon çorba içtiler ama ben tam üç porsiyon çorba içtim.

S?nav saati yakla?mı?t?. S?nava girece?imiz okulun önünde toplanmaya başladık. Bizi
içeri ald?lar, yerlerimize oturduk. Bakt?m ki bizi karşılayan ö?retmenimizde orada sınav yapacak ö?retmenlere talimatlar veriyor. Meğer gezici ba?ö?retmenli?e atanmı? ve o bölgede ö?retmenlik yapıyormu?. Onun oradaki varlı?? bizim köylü arkada?lar ve benim için moral kayna?? oldu. Çok rahat bir yaz?lı sınav? geçirdik. Dört kişi girdiğimiz sınav? üçümüz kazanmı??z.

Devam edecek…

AHMET KURBAN

Yayına hazırlayan: Tülay Kurban