Onu bulduşumda yorgundu…Gözlerini hayatının akışına yöneltmi? sessizce bekliyordu.
Dile getiremese de çook geçmi?ten kalan kır?klar içindeydi.
Kalbimi tuhaf şekilde titreten bu halini görmezden gelemedim.
Yan?na yakla?t?m.
Kocaman gözlerini ürkekçe, gözlerime çevirdi.
Ona dokunduşumda önce yava?ça hareketlendi.
Bakt? ki ‘dü?man’ de?ilim; sakinledi.
Son gücüyle, ba?ını çevirip tekrar gözlerimin içine açt? gözlerini, iki büyük deniz gibi dalgalanarak.
Allah?m…ne sözsüz bir konu?mayd? bu…
*
Dikkatlice, gö?süme sard?m onu. Ü?ümü? vücudunu, titreyen soluklarını huzura kavu?turmak istedim…
Bakt?m ki, gö?sümde çoktan yerini aç?vermi?ti bile.
Böylece sözleri hiç dile gelmemiş bir anla?ma başladı aramızda:
Ben onu sevecektim. O, mutlu olacakt?.
Bana sevebilmek yetiyordu zira. Sevilmeyi beklemeden, sadece severek de mutlu olabiliyordum.
*
Günler sıraland? teker teker önümüzde…
Huzurlu şekerlemelere b?rakmı?ken kendini, ‘üzülmesin’ diye ac?klı rüyaları bile etrafından kovmaya çalıştı??m günler…
‘K?r?lmasın’ diye onu dört bir yandan sak?nd???m günler…
Onun küçük kalbine tap?nan, umutlu bir ?övalyeydim…
?nanıyordum ki, bir gün o da kula??na fısıldad???m hayalleri dü?leyecek, benim sevdi?im kadar sevecekti beni.
Gel zaman git zaman güçlenmeye başladı ve kendine gittikçe güvenmeye.
‘Ne mutlu’ diyordum… ‘Onu huzura taşıyan benim hayallerim. Bulduşum yerden güçle kaldıran benim sevgim…’
Sonra; gücü ve güveni benim kendimden verdiklerimi a?t?.
Pamuklara sar?lmı? kalp yuvasında daralmaya, benim sözcüklerimi kendine z?rh yap?p silahlanmaya, gö?sümden kurtulmak için t?rnaklarıyla kalbimi parçalay?p kanatmaya başladı.
Yeri art?k boşuyordu onu.
Sevgim bunaltıc? geliyordu…
Büyük gözleri hala minnetle dalgalanırken nefret sızıyordu sulara…
Çaresiz ve karmakarşı?k kırıp döküyordu tüm yarattıklarımız?.
Aslında ne hissetti?ini o da bilmiyordu…
Ac?ya katlanmak istedim.
Onu benden çok sevenin, üzerine titreyenin olmayaca?ını anlar zannettim.
Fakat sonunda öyle y?rt?c? ve kararlı bir hale geldi ki;
Açt?m avuçlarımı sonunda,
Açt?m gö?üs kafesimi…
Pençelerinde kanlar damlayan kalbimle arkasına bile bakmadan…uçup gitti…
June 27th, 2006 at 00:29
How can you mend a broken heart ?
How can you plead for mercy from a chivalrous soul ?
…
With this injurious , presumptuous attitude of yours ?
…
It is a great cradle of sadness to say , on the other side of the medallion , It is the dramatic pathetic piercing reality of you ;
You are ‘ arrogantly ‘ wrong this time . Believe me You are desperately wrong…
I wish you were not that blind.
June 27th, 2006 at 01:02
sayın özcengiz yaz?larınız? büyük bir be?eniyle okuyorum.benimde ikibuçuk yaş?nda bir oğlum var onu yeti?tirirken her anne gibi bende büyük sevgi gösteriyorum. ama bir okadarda korkuyorum büyüdü?ünde ne olacak diye,yazınız bana korkularımı doğrulatt? adeta korktum birkere daha gelecektenve yeni nesilden. ama hayat?n kuralı galiba bir gün benimkide uçup gidecek biliyorum ve korkuyorum. iyi yaz?lar size devam edin lütfen çünkü siz yazd?kça ben okumaya devam edece?im sayg?lar
June 28th, 2006 at 16:04
sevgili özcengiz,
yazınız? içimi saran garip bir ürperti ve gözümden akmadan dolan yaş?mla okudum. nedenine gelince, 8 aylık dünyalar tatlısı bir k?z?m var. ona hayata gözünü açmadan, daha anne rahmine dü?tü?ü o ilk günden itibaren öyle bir alı?t?m ki henüz uçup gitmesine hiç ama hiç hazırlıklı de?ilim.ona öyle başlanmı??m ki onsuz bakkala dahi gidemiyorum. hani bir ?iir var sol yanım acıyor anne diye. i?te; onsuz da benim hep biryerlerim acıyor. bütün vücudum onsuz alev alev yanıyor. kimbilir belki birgün yazınızdaki gibi uçup gitmak için sava?acak bizle ( gerek babasıyla, gerek benimle) belkide dü?man olacak. kimbilir belki birgün bende alı?aca??m onsuz birşeyler yapmaya. ama şuan de?i. henüz de?il. sayg?larımla. ba?ar?larınız?n devamı dile?iyle……..
September 15th, 2006 at 12:20
yaz?y? hiç be?enmedim be?enmedim dedi?im için yorumum eklenmeyecek biliyorum ama yine de be?enmedim
September 16th, 2006 at 11:15
mervecim yazının neresini be?enmedin. anlayamad?m. beni aydınlat?rmısın
sevgiyle
October 17th, 2006 at 15:57
bir seneyi geckin bir suredir evliyim ben.henuz cocuk sahibi degilim ama simdiden seviyorum dogmayan bebegimi.onun bu dunyaya gelis zamanını,belirleyen ben olsamda,hayat icindeki tercihlerini,mutlulugunu,sapacag? yolların uzunlugunu veya k?salıgını sececek olan o.. merhaba nazlı hanım.oyle guzel ve anlamlı bi yaz? yazmıssınızki,okuyunca icimden gecirdiklerimi paylasmak istedim sizinle ve siteye t?klayan diger kisilerle..sayg?larımla M.K…
October 19th, 2007 at 12:16
tek kelimeyle harika bir yaz?.. te?ekkürler..
February 13th, 2009 at 16:01
harikayd? yüre?inize sa?lık
siteme ekleyecem bu yaz?y? umar?m sorun olmaz