|
|
|
Hayat Akıp Giderken
Hayat akıp giderken ömür denen hem uzun hem kısa yolda ve sayarken insan geçen günü ağaran saçlar öğretiyor yaşamayı... Değişken değişimler,hızlı adım koşan takvim yaprakları ve beklenen beklentilerin yükünü ancak zaman taşıyabiliyor bu kadar uzun süre... Mutluluğu beklemekle bulacağını sananları için ömür bir masabaşı işi kadar sıkıcı oluyor geçmeyen uzun sıkıntılar,işe yaramaz arkadaşlıklar... Geçen saniyeler geri sayımken yaşamanın nefes alıp vermekten ibaret olmadığını bilenler için se hayat bir lunapark kadar renkli ve eğlenceli ve ışıklı... Doğan büyür, yaşayan ölür lakin giden bazen geri gelir bazen atar kendini değer bilmeyenin kollarına bekleyen bekler bekler bekler... Acı çekmeyi çok seven biz insanoğlu için kendini seven daima sıkıcı gelir, kaçan kovaların nafile gelmeyeceği bilinse de... “Kısacası” varken insan neden hep uzattıkça uzatır. Uzatmak zevk mi verir yoksa uzun şeyler daha mı manalı gelir bilinmez... Aşk denin kalb_i gıda böyle değerliyken herkes elindeki çamuru aşkın üstüne atmak için yarış yapar,aşkı eh çok karalayan en üst dereceye yükselir... Geçse de zaman unutulduğunu sansa da insan kabuk bağlar açık yaralar. Değer gönül teline bir çift dost eli...
YORUMLAR
| |  | Hasan mengüllüoğlu 2006-05-25 15:37:01 | | | Hayat öyle bir hızla akıyorki farkına bile varmıyoruz ama hep gözümüz uzakta hep mutluluk için uzağa bakıp bize mutluluğu verecek olan sevgiliyi bekleriz, bir söz vardır gazeteden okuduğum "hani elimizde olupta ararız ya gözlüğümüzü, işte o, mutluluk elinizde ama biz onu fark edemiyoruz". Evet mutluluk kimi zaman hemen yani başımızda olmasına rağmen biz onu fark edemiyoruz, bu yüzden insan aşkı arar bu yüzde özlemle beklenipte ulaşılamayan mutlulkuğu düşler, ama yitirdiği hayatı göremez, varken yanı başında sevgi ve mutluluk hep aşka yöneliyoruz hep aşık olmak istiyoruz, aşk nedirki, aşk insanın gözünü kör edip, aşık olduğu kişinin ne tür bir kişiliğe sahip olduğunu görmesine mani olan, aşık olduğu kişiye duyguları yüzünden bağımlı hale gelen ve insanın aşkı içinde yaşatıp onu büyüttüğüne inanmasını sağlayan ahlaksız bir duygudur , evet ahlaksız bir duygudur çünkü sömürdüğü kişileri beklemedikleri ayrılıklar olunca hayattaN soğumalarına ve kimi zaman hayatlarına kıymalarına sebep olan bir duygu sömürüsünden başka bir şey değildir, ve bu yüzden insan aşık olmak yerine sevmeli ama önce kendini sevmeli çünkü hiç kimse hiç kimseyi kendinden daha çok sevemez ve sevmemelide çünkü gerçek sevgi insanın kendisene olan sevgisiyle başlar, zaman aşklar yüzünden eriyip giderken, sevgiler hep yalnız kalmıştır, SEVGİYE SUSAMIŞ İNSANLAR MUTLULUĞU HEP UZAKTA ARAR HER ZAMAN HAYALLERE DALARAK GECELERİNİ HABA EDİP AŞIK OLABİLECEKLERİ VE AŞKI YAŞAYABİLECEKLERİ ÜMÜDİYLE HAYAL KURUP BEKLERLER UMUTSUZ VE YANLIZCA. OYSA SEVMEK KENDİNİ NE GÜZEL OLURDU AŞK HİÇ BİR ZAMAN İNSANI TATMİN ETMEDİĞİ GİBİ DAHA FAZLA GERÇEK OLMAYAN MUTLULUĞU DÜŞLERLER VE PEMBE GÖZLÜKLERLE BULANIP DURAN BEYİNLERİ OLDUKÇA DOĞUP ÖLMEK VE ANLAMSIZ HAYAT SÜRMEK DEVAM EDECEKTİR... |
Bu yazı 824 defa okundu
|
|
|
